home
Balans van het paard tijdens het transport
Hoe zit het met de balans van paarden tijdens transport? Laten we dit eens van dichterbij bekijken.
Vanwege het zware hoofd en de nek van het paard, draagt het paard meer gewicht op de voorhand. Wanneer het paard in beweging is, maakt het paard gebruik van zijn hoofd en de hals om zijn balans te beïnvloeden.
Vergelijk het bij de mens met je armen: je gebruikt je armen om je balans te houden als je over een smalle balk wandelt.
Evenwicht en rust (ontspanning, geen stress) vullen elkaar aan.
Het paard kan zijn evenwicht het best behouden als deze vrij van spanning (fysiek en mentaal-emotioneel).
Het zwaartepunt van het paard ligt iets boven en achter zijn elleboog (blauwe stip).
 
Om de balans van het paard te behouden, moet het paard de achterhand iets naar achter brengen, om de verticale deining, beweging, van de trailer op te vangen. De voorbenen staan loodrecht op de trailerbodem. De achterbenen kunnen als een harmonica bewegen en de bewegingen opvangen als een schokdemper.
Om dat te stimuleren moeten we het paard dus leren dat het z’n gewicht een beetje moet verplaatsen naar de achterhand. Aangezien het paard van nature uit meer op de voorhand rust, en bij het transport ineen trailer, het paard eerder de achterhand zal gebruiken, is het dus nodig dat het paard enerzijds leert dat dit de meest comfortabele houding is én moeten er andere spiergroepen werken.
Spierspanning-en gebruik zorgt dan weer voor opwarming, stress doet dat ook en reisziekte ook.
Paarden gaan dus zweten tijdens de rit.
Stress zorgt voor de verkeerde spierspanning: het gehele lichaam, alle spieren, gaan zich opspannen. Voel zelf maar eens als je naar de tandarts gaat, hoeveel spieren je opspant.
Zolang het paard niet ontspannen is, zal het niet de juiste spieren, enkel dié spieren, gebruiken die nodig zijn tijdens het vervoer.
Als paarden hun gewicht verplaatsen nar de achterhand, gaat het hoofd lichtjes omhoog. Helaas: te veel trailers zijn te laag! Paarden houden hun hoofd dan laag en er komt weer veel gewicht op de voorhand en voorbenen.
Het is maw een kwestie van het paard de ruimte geven om het hoofd afwisselend laag én hoofd te bewegen en niet gedwongen te houden in een bepaalde houding door kort te binden.
Wendy Murdoch, een horse agility trainer deelt een mooi stukje ervaring en kennis als volgt:
„Al bijna 2 jaar heb ik geëxperimenteerd met het plaatsen van een instabiele ondergrond onder de benen van een paard. Als een rij-instructrice van getrainde paarden, en als wetenschapper met een goede kennis van de biomechanica, anatomie en fysiologie, van het paard, heb ik een groot aantal dierenartsen, trainers, wetenschappers en neurolbiologen gevraagd naar wat er gebeurd bij paarden en balans.
Niemand kan het met zekerheid zeggen, maar een paar dingen zijn duidelijk.
Er is een activering van de proprioceptoren in de hoeven, die een enorme hoeveelheid nieuwe informatie zenden naar het cerebellum, het deel van de hersenen dat evenwicht, houding en motorisch leren regelt. Er is een verschuiving van het autonome zenuwstelsel, het deel van het zenuwstelsel dat belast is met onbewuste lichaamsfuncties zoals ademhaling en hartslag.
Wat nog belangrijker is, het paard wordt zijn eigen leraar en leert hoe hij zijn evenwicht, beweging, emotionele en mentale toestand te veranderen door hemzelf.
Hij leert zichzelf te verschuiven van een staat van angst naar dat van kalmte.”
Wendy zegt het zelf: hoeven, die de ondergrond goed aanvoelen, geven informatie door aan het brein van het paard, zodat deze de informatie kan interpreteren, en het lichaam navenant aangepast wordt aan de ondergrond.
Kijk maar eens naar paarden die blootsvoets in de sneeuw lopen.
De paarden glijden niet uit, ze stappen wel anders, dan op een harde ondergrond. De hoeven geven informatie aan het paard, het paard past zich aan en gaat zich anders bewegen.
Paarden voelen dus de ondergrond goed aan en de staat ervan bepaalt hoe paarden zichzelf gaan dragen.
De meeste paardentrailers hebben tegenwoordige een anti slip rubber bodem en gelukkig maar! De paarden voelen een stevige, ondergrond, waar ze niet uitglijden. Obv van die ervaring gaan ze zich settelen in de trailer; op een manier dat hun voeten zo weinig mogelijk bewegen.
Hou er rekening mee dat wanneer paarden mesten en urineren, de ondergrond weer wijzigt, glad wordt. Sommige paarden gaan ineens hun evenwicht verliezen nadat ze gemest en geplast hebben.
Het duurt even voor ze hun evenwicht weer herstellen en weer andere spieren gaan gebruiken.
Een paard dat z’n evenwicht verliest, panikeert. In het wild zijn paarden die vallen omdat ze hun evenwicht verliezen, een makkelijke prooi voor de roofdieren. De reflex, de reactie van de angst, is een natuurlijke reflex; die bij gedomesticeerde paarden wellicht al iets minder uitgesproken is dan bij wilde paarden: maar het bestaat! Dus het paard dat uitglijdt in de trailer, of het gevoel heeft dat het gaat uitglijden, heeft angst, of op z,’ minst stress.
Stress en angst zorgt weer voor de vluchtreactie.
Maar het paard kan niet vluchten! Weer iets dat in de natuur een gevaarlijk idee is! Niet kunnen vluchten, maar het veel gemakkelijker voor roofdieren om de paarden te vangen! (Daarom dat sommige paarden ook moeilijk voetjes geven bij de hoefsmid: niet alleen omwille van de balans die ze kwijt geraken, maar ook de kans om te vluchten die hen ontnomen wordt).
Een anti slip bodem vermijdt daarom al de eerste stresstriggers!
Je kan je paard helpen om:
z’n lichaam beter in balans te brengen en te houden,
verhoging van de bewustwording van eigen lichaam,
door grondwerkoefeningen.
Grondwerkoefeningen:
over diverse stabiele én bewegende, ondergrond bewegen, en ook gladde ondergrond (zonder te gaan overdrijven!).
 
Leuke oefeningen:
over blauw zeil stappen
over een houten plank stappen
over lege plastiek flessen stappen
over een matras stappen
 
Succes!