home

4. In de weg staan

We zien het helaas vaak.
De begeleider van het paard, die het paard op de trailer vraagt, staat op de laadklep, voor de laadklep, of in de trailer, juist op de plaats waar het paard moet staan. In de weg dus! We staan vaak niet alleen fysiek in de weg, ook onze lichaamstaal houdt vaak het paard tegen om op de laadklep te stappen of in de trailer. We staan met ons gezicht naar het paard gericht, om goed te kunnen zien hoe het paard reageert. Op zich niets mis mee, maar voor sommige paarden is dit een reden om niet op de laadklep te stappen, laat staan in de trailer.

Niet doen

Ga eens wandelen met je paard aan een leidtouw van 4m. Je paard zal je volgen, liefst achter je maar schuin achter je kan ook (zolang het niet schuin voor of voor je schouders is dat je paard loopt). Draai je dan, zonder verwittiging om. Je paard reageert instinctief. Wat stel je vast, wat gebeuert er? In bijna alle gevallen zal je paard vertragen of zelfs stoppen. Omdat jij vertraagt maar ook omdat jouw kijkrichting veranderd is van ‘naar voor’ naar ‘naar achter’. Een paard kijkt naar waar het stapt. Een mens ook. Dus als jij je omdraait dan is dat omdat je van richting gaat veranderen en dus andersom gaat wandelen. Je paard doet wat jij aangeeft: stoppen of vertragen, om mee met jou te veranderen van richting. Maar die richting is niet de richting die we wensen! We willen juist naar de trailer. Ga dus niet met je gezicht naar je paard gaan als je paard met het gezicht richting de traileringang staat.

Ga ook niet in de weg staan! We staan er versteld van hoeveel begeleiders er in de weg staan voor hun paard, tijdens het trailerladen.Ze staan zelf op de laadklep of net aan de ingang van de trailer. Soms zelfs met een twee begeleider er bij, en met wat ongeluk nog een emmer voer er bij. De trailerlaadklep is al zo smal, de ingang van de trailer ook en het paard heeft al zo weinig plaats in de trailer. En toch gaan we graag “mee met ons paard” de trailer op, om het paard te begeleiden. Meestal doen we dat niet omdat we écht vinden dat we voor moeten gaan, om het paard te ‘tonen’ het hoe moet (we weten heus wel dat een paard zelf zijn voeten kan bewegen en verplaatsen), maar vaak gaan we mee om de “nabije controle” niet te verliezen. Daarom ook dat we graag onze paarden kort nemen bij het halster of leidtouw. We hebben dat het gevoel dat zolang we het hoofd van een paard bij ons kunnen houden, we ook controle hebben over zijn voeten en het paard dus kunnen controleren om bij ons te blijven.
Soms denken we ook dat de paarden ons zo goed kennen en vertrouwen dat als we mee gaan, en kort bij ze blijven, ze ons wel volgen.
En zo verkeerd denken is dat niet eens! Er zijn inderdaad paarden die de behoefte hebben aan begeleiding. Paarden die wel op de trailer gaan als de eigenaar er mee in stapt en niet de trailer in gaat als de eigenaar niet mee komt. Die paarden hebben dan ook geen laadprobleem maar hebben ondersteuning nodig. Daar is niets mis mee! Na herhaling zal het paard ook wel alleen de trailer op gaan.

Wel doen

Het paard kort vasthouden en mee gaan in de trailer helpt de meeste paarden dus niet!

Met andere woorden, draai je zo om dat je zelf naar de traileringang kijkt. Zorg er voor dat je met zowel je ogen als je hele lichaam richting de trailer staat. “Geef het goede voorbeeld”. Hou het paard ook niet te kort, geef het de ruimte om zich te bewegen, in die ruimte die zowieso al beperkt is (de trailer). Sta ofwel naast de laadklep ofwel ga in de trailer staan, zo ver mogelijk in de trailer, maar niet op de laadklep.

We staan er versteld van hoeveel paarden plots wel op de laadklep stappen als de begeleider juist van de klep af stapt of in de trailer stapt om iets te halen. Paarden kunnen soms moeilijk inschatten waar hun lichaam begint en eindigt (als het ware). Ze tasten dan ook graag de trailerafmetingen af door zowel aan de laadklep te ‘ruiken’ (nader te bekijken), of de wanden, het tussenschot en het plafond. Ze schatten in of ze daar wel in passen, of ze er ook wel weer uit geraken en beslissen dan: ja of nee, of ze twijfelen. Als ze beslissen dat ze er in passen komen de paarden meestal vlot mee. Helaas besluiten de doorsnee paarden dat ze er niet inpassen, dat ze zich niet kunnen draaien en dat de trailer te laag is. Als de begeleider dan nog eens in de weg staat, (het is daar al zo klein!), besluit het paard snel dat het niet kan. Het is vaak door “het mee te maken” (ervaring dus, trial and error) dat ze leren dat het allemaal wel kan, behalve het draaien. Dat ze niet kunnen draaien, en enkel achterwaarts van de trailer stappen, moeten ze dus ook even leren. Vanuit hun natuur, hun motorische aanleg, is het niet vanzelfsprekend, dus ze moeten het leren. Daar kunnen we hen bij helpen door ook het "af te trailer stappen” genoeg te oefenen. Sommige paarden gaan dus moeilijk op de trailer omdat ze niet geleerd hebben hoe ze er weer af kunnen. Eens ze het afstappen geleerd hebben (met hoofd en hals laag!) zal het laden ineens ook vlotter gaan.

Paarden die twijfelen moeten we niet gaan overtuigen door hen te dwingen. Dat zorgt alleen maar voor nog meer twijfel of de versterking van de beslissing ‘nee ik vertrouw de boel echt niet”. We gaan die paarden leren, door ondervinding, maar wel stap voor stap, dat ze:

* wel af de trailer kunnen
* ze hun hoofd en hals wel vrij kunnen omhoog en omlaag bewegen in de trailer
* ze wel genoeg plaats hebben naast het tussenschot