home

Clickertraining

Hoe leert een paard?

Geloof me als ik zeg dat een paard nooit iets niets zal doen, of net iets wel zal doen, om de trainer alleen maar eens goed te pesten, zo zit een paard niet in elkaar. Als het zo lijkt, dan is dat zo omdat het plezier ergens in een grotere beloning is dan dat dat de trainer hem aanbiedt. Als de ruiter elke keer na een hindernis een stukje wortel geeft aan het paard en het paard ineens geen hindernis meer springt, dan levert het springen van de hindernis niet voldoende op voor het paard en moet de ruiter inventief genoeg zijn om iets anders te verzinnen. Paarden zijn van nature uit zeer meewerkende dieren, anders hadden we ze nooit zo goed kunnen domesticeren als we gedaan hebben, dus zullen paarden voor de juiste beloning alles doen.

Clickertraining is dus een kwestie van weten wat je paard als prettig ervaart, lekker vindt, enz

Dàn kan je het paard dingen aanleren met 100% medewerking.

Soms verwachten wij te veel van onze paarden; we kunnen ze niet alles aanleren of afleren. Binnen de psychologie, meer bepaalt het behaviorisme, of de leer van het gedrag, en dus ook binnen de clickertraining, onderscheiden we 2 conditioneringsprocessen (klassieke en operante conditionering) en 2 conditioneringsvormen (voorwaardelijke en onvoorwaardelijke reflex)

Klassieke conditionering

De klassieke conditionering gaat uit van een reflex, d.w.z. van een reeds bestaande koppeling tussen een prikkel (voedsel) en een reactie (speekselafscheiding). Er wordt dus geen nieuw gedrag geleerd; er wordt enkel geleerd een reeds bestaand gedrag te vertonen in nieuwe situaties (stimulus substitutie).De onvoorwaardelijke reflex is de reflex, zoals het woord al verklapt, optreedt zonder dat daar een voorwaarde aan verbonden is. Het komt altijd voor, in welke omstandigheid ook. Het zijn de aangeboren reflexen, zoals de knie reflex bij de mens als de arts met een hamertje op de knie klopt, of de hoestreflex, of de slikreflex, enz

Het is onnatuurlijk, onzin en absoluut onmogelijk om deze reflexen of responsen te trainen of af te leren.

Dit kunnen we wel met de voorwaardelijke reflex of de geconditioneerde reflex die tot stand gekomen is door het proces van operante conditionering.

Operante conditionering

De operante conditionering gaat niet uit van een reflex. Het gaat om toevallig, spontaan gedrag, dat geconditioneerd wordt door beloning of straf. De handelingsstructuur die wordt aangeleerd is in feite nieuw (reactie substitutie).

De voorwaardelijke reflex treedt pas op als er een voorwaarde aan verbonden is.

Als … dan …

“Als ik mijn vinger in men zak steek, komt er 50 euro uit de lucht gevallen”. Ieder mens ontvangt graag 50 euro (beloning), dus dat gedrag (vinger in de lucht steken) zal graag herhaald worden. Als er daarentegen elke keer 50 euro uit onze zak verdwijnt als we een vinger in de lucht steken, zullen we al gauw leren om dat gedrag niet meer te stellen. Of gedrag zich herhaalt of niet, hangt dus af van hetgeen er volgt.

Dit is nou exact het principe van leren. Zo leren mensen, maar ook zo leren dieren.

Hoe kunnen we deze kennis nu gebruiken in het trainen van paarden, met name trailerladen?